เครื่อง สั่น: ส่วน สําคัญ ของ เครื่อง สั่น หลักการ ชนิด และ การ ดูแล

1. ประเภทหลักและลักษณะเฉพาะ

ตัวสั่นเฉื่อย

• ตัวสั่นเฉื่อยแกนเดียว: ประเภทนี้รวมถึงรุ่นที่มีล้อเยื้องศูนย์ เพลาเยื้องศูนย์ ชุดล้อ-เพลาเยื้องศูนย์ และบล็อกเยื้องศูนย์ เมื่อใช้งาน พวกมันจะทำให้กล่องตะแกรงเคลื่อนที่ไปในวิถีโคจรเกือบเป็นวงกลม เนื่องจากลักษณะการเคลื่อนที่นี้ จึงเหมาะสำหรับอุปกรณ์คัดแยกที่อาศัยเส้นทางการสั่นแบบวงกลม
• ตัวสั่นเฉื่อยสองแกน: ประกอบด้วยตัวสั่นแกนเดียวสองตัว ตัวสั่นเหล่านี้มีโครงสร้างทรงกระบอกหรือคล้ายกล่อง การทำงานของพวกมันส่งผลให้กล่องตะแกรงเคลื่อนที่ในเส้นทางเกือบเป็นเส้นตรง ทำให้เหมาะสำหรับตะแกรงเชิงเส้นและอุปกรณ์สั่นขนาดใหญ่

มอเตอร์สั่น

• ข้อดี: มีโครงสร้างที่ตรงไปตรงมา นอกจากนี้ แรงกระตุ้นยังสามารถปรับได้อย่างต่อเนื่องและไม่มีที่สิ้นสุดโดยการปรับมุมของมวลเยื้องศูนย์ ทำให้มีความยืดหยุ่นสูง
• ข้อเสีย: แรงกระตุ้นสูงสุดที่สามารถสร้างได้มีจำกัด ด้วยเหตุนี้ โดยทั่วไปจึงใช้ในตะแกรงสั่นขนาดเล็กและขนาดกลางมากกว่าอุปกรณ์ขนาดใหญ่ที่มีความต้องการสูง

ตัวสั่นแม่เหล็กไฟฟ้า

• การใช้งาน: ส่วนใหญ่ใช้ในตะแกรงสั่นน้ำหนักเบา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับงานต่างๆ เช่น การขจัดน้ำออกจากวัสดุและการคัดแยกอนุภาคละเอียด ซึ่งจำเป็นต้องมีการสั่นสะเทือนที่แม่นยำและมีภาระต่ำ

2. การปรับแรงกระตุ้นและการบำรุงรักษา

การปรับแรงกระตุ้น

การบำรุงรักษาและการดูแล

1. ดำเนินการตรวจสอบเป็นประจำเพื่อตรวจสอบความสมบูรณ์ของส่วนประกอบทั้งหมดของตัวสั่น มองหาสัญญาณของการสึกหรอ ความเสียหาย หรือการกัดกร่อน และแก้ไขปัญหาต่างๆ ทันที
2. รักษาชิ้นส่วนภายในของตัวสั่นให้สะอาดโดยการกำจัดฝุ่น เศษซาก และสิ่งปนเปื้อนอื่นๆ ที่อาจสะสมเมื่อเวลาผ่านไป ซึ่งจะช่วยป้องกันการอุดตันและลดความเสี่ยงของความล้มเหลวของส่วนประกอบ
3. ตรวจสอบตัวยึดทั้งหมด (เช่น สลักเกลียว น็อต และสกรู) เป็นประจำ ขันตัวยึดที่หลวมให้แน่นเพื่อป้องกันการสั่นสะเทือนมากเกินไป ซึ่งอาจทำให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมต่อตัวสั่นและอุปกรณ์คัดแยกทั้งหมด
4. ตรวจสอบระบบหล่อลื่นอย่างละเอียด ตรวจสอบให้แน่ใจว่าชิ้นส่วนที่เคลื่อนที่ทั้งหมดได้รับการหล่อลื่นอย่างเหมาะสม และเติมหรือเปลี่ยนสารหล่อลื่นตามคำแนะนำของผู้ผลิต การหล่อลื่นที่เหมาะสมช่วยลดแรงเสียดทานและการสึกหรอ ยืดอายุการใช้งานของตัวสั่น

3. บทสรุป